Εβδομάδα ή βδομάδα // Ουσιαστικό θηλυκού γένους. // είναι το χρονικό διάστημα των επτά συνεχόμενων ημερών (από την Κυριακή ως το Σάββατο), του οποίου η διαδοχική επανάληψη, ανεξάρτητα από το σύστημα των μηνών και των ετών, διαιρεί το χρόνο σε ίσες περιόδους.

...Weekend..................ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟ ΜΕΣΟ ΜΕ.... ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΡΕΠΟΡΤΑΖ για Εναλλακτική Οικονομία • online

Οι περισσότεροι από εμάς δεν ζούμε τα όνειρά μας, επειδή ζούμε τους φόβους μας

Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2015

Ξεπούλημα στην Πορτογαλία (ελληνικοί υπότιτλοι)





Διαβάστε και το πολύ καλά σχετικό άρθρο : http://www.analyst.gr/2015/12/09/i-xo...
Ντοκυμαντέρ που προβλήθηκε στις 7/12/15 στο κανάλι WDR της γερμανικής τηλεόρασης. Η Πορτογαλία, η χώρα-πρότυπο της Τρόικας, βγήκε από τα μνημόνια. Και πού βρίσκεται τώρα;

Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2015

Η "ανάπτυξη" δεν υπάρχει...

Μήπως έτυχε να δείτε φωτογραφίες από τον θάλαμο αερίων που ονομάζεται Πεκίνο; Αιθαλομίχλη τόσο πυκνή που περιορίζει την ορατότητα σε μερικά μέτρα στους δρόμους της κινεζικής πρωτεύουσας.

Του Γιάννη Μακριδάκη*


Το 2011 ήταν η πρώτη χρονιά στην ιστορία της ανθρωπότητας, που η Κίνα απέκτησε πληθυσμό αστών καταναλωτών περισσότερο από τον πληθυσμό των παραγωγών-αγροτών. Το 2008 ήταν η πρώτη χρονιά που ο πληθυσμός των αστών καταναλωτών της γης ξεπέρασε τον πληθυσμό των παραγωγών- αγροτών, και άρχισε η οικονομική κρίση, τι σύμπτωση…
Πριν ένα χρόνο η Κίνα ψήφισε νόμους περαιτέρω ενθάρρυνσης της αστυφιλίας με σκοπό οι αστοί καταναλωτές κάτοικοί της να ανέλθουν στο 60% του συνολικού πληθυσμού της χώρας, για να τονωθεί η εσωτερική αγορά.
Εν τω μεταξύ η ερημοποίηση της γης, λόγω των εκτεταμένων και εντατικών μονοκαλλιεργειών για να εκτρέφονται, κι όχι να τρέφονται, οι καταναλωτές, και λόγω της χρήσης φυτοφαρμάκων, λιπασμάτων και άλλων απαράδεκτων γεωργικών μεθόδων, που μολύνουν το νερό και καθιστούν τη γη άγονη και νεκρή, έχει υπερβεί κάθε όριο συναγερμού αφού η έρημος έχει ήδη φτάσει μόλις 70 χιλιόμετρα βόρεια του Πεκίνου και τίποτε δεν μπορεί να ανακόψει την πορεία της προς την κατάκτησή του.
Αυτά φυσικά δεν συμβαίνουν μόνον στην Κίνα. Στον θεσσαλικό κάμπο π.χ. η μονοκαλλιέργεια, η χρήση χημικών έχουν φέρει το ίδιο ακριβώς αποτέλεσμα, τα πηγάδια έχουν κατέβει στα 340μ και αντλούν νερό θολό, όπως ακριβώς στις πρώην καλλιεργήσιμες εκτάσεις της Μογγολίας, νυν ερημοποιημένες και εγκαταλελειμμένες εντός μόνον 20 ετών.
Αυτή ακριβώς είναι η εικόνα, το αποτέλεσμα και οι γνωστές πλέον συνέπειες στην ζωή και στην υγεία μας, της διαβόητης ανάπτυξης, την οποίαν εδώ και χρόνια έχουμε ως ζητούμενο εμείς, η ανθρωπότητα των πλανεμένων και εντελώς εξηλιθιωμένων πια, δυστυχώς, καταναλωτών, των προσκολλημένων στην ανόητη λογική και την ευτελή ηθική του χρήματος.
Αυτήν ακριβώς την ανάπτυξη, ακόμη πιο επιθετική από πριν, πρεσβεύουν, επιθυμούν, σχεδιάζουν και εκτελούν οι θλιβεροί κρετίνοι με πτυχία, που έχουν πάρει στα σοβαρά τον εαυτό και τον ρόλο τους και προσπαθούν να μας σώσουν είτε ως λεγόμενοι κυβερνήτες είτε ως λεγόμενοι τεχνοκράτες.
Αν νιώσει σύντομα η ανθρωπότητα ότι η ανάπτυξη που φαντασιώνεται εδώ και πολλά χρόνια, πολύ απλά δεν υπάρχει, ίσως καταφέρει να αποφύγει την πλήρη αργή και επώδυνη κατανάλωση του εαυτού της και τον τελικό κανιβαλισμό.

Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2015

Νέα αποικιοκρατία και καθεστώς εξαίρεσης

  Πολιτική   

eidomeni.jpg

Νέα αποικιοκρατία και καθεστώς εξαίρεσης
Τώρα αμφισβητείται και η δυνατότητα της κυβέρνησης να ασκεί πλήρη κυριαρχικά δικαιώματα επί του εδάφους της και συγκεκριμένα επί της φύλαξης των συνόρων της | EUROKINISSI/ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΕΡΒΕΡΙΔΗΣ

Συντάκτης: Τάσος Τσακίρογλου*

Η πορεία προς ένα κράτος μειωμένης κυριαρχίας φαίνεται ότι, ελέω χρέους και μνημονίων, επιταχύνεται όλο και περισσότερο, αφού, εκτός από τις οικονομικές λειτουργίες που αναλαμβάνουν οι «θεσμοί» στην Ελλάδα, τώρα αμφισβητείται και η δυνατότητα της κυβέρνησης να ασκεί πλήρη κυριαρχικά δικαιώματα επί του εδάφους της και συγκεκριμένα επί της φύλαξης των συνόρων της.
 Η  πρόταση Βερολίνου-Παρισιού να αποκτήσει η Frontex το δικαίωμα να αναπτύσσει αυτοβούλως και αυτομάτως δράση στα σύνορα της Ελλάδας, στη βάση μια «αξιολόγησης κινδύνου» που θα γίνεται από την ίδια, αποτελεί ακόμα ένα βήμα προς τη μείωση της κυριαρχίας του ελληνικού κράτους.
Ως αιτιολογία ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, Μάρτιν Σουλτς, ανέφερε ότι «έχουμε μεγάλο πρόβλημα, μεταξύ άλλων επειδή τα εξωτερικά σύνορα της Ε.Ε. δεν φυλάσσονται αποτελεσματικά».
Πιο ξεκάθαρος ήταν ο ευρωβουλευτής των Γερμανών Φιλελευθέρων (FDP) και αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, Αλεξάντερ Λάμπσντορφ, ο οποίος υποστήριξε ότι η κυριαρχία είναι «σχετική» σε εποχές μαζικού προσφυγικού κύματος και τόσο μεγάλων κρίσεων.
Μέχρι σήμερα μια τέτοια παρέμβαση ήταν δυνατή μόνο εφόσον ένα κράτος-μέλος το ζητούσε και τα υπόλοιπα κράτη-μέλη συμφωνούσαν. Τώρα το σχέδιο νόμου που θα παρουσιάσει η Κομισιόν στις 15 Δεκεμβρίου θα θεωρηθεί εγκεκριμένο σε περίπτωση που κανένα κράτος-μέλος δεν διαφωνήσει εντός ορισμένου χρονικού διαστήματος ή εάν οι υπουργοί Εσωτερικών ψηφίσουν με ειδική πλειοψηφία.
Ουσιαστικά εδώ έχουμε την «κατάσταση εξαίρεσης» να μεταφέρεται από το εθνικό στο ευρωπαϊκό επίπεδο και να θεσμοθετείται κανονικά.
Το παραδέχεται και η έγκυρη γερμανική Frankfurter Allgmeine Sonntagszeitung («η διαμόρφωση του σχεδίου είναι πολιτικά ευαίσθητη, διότι παρεμβαίνει στα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών-μελών»), ενώ ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Εσωτερικών, Ματίας Πλάτε, χαρακτήρισε την παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων ως «ύψιστη έκφραση κυριαρχίας»!
Οπως γράφαμε στις 4 Σεπτεμβρίου στο άρθρο «Νέες ιδέες, νέες αποικίες», ο καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας, Τζακ Ράσμους, αναφερόμενος στη μείωση της οικονομικής κυριαρχίας, μιλά για μια «περισσότερο άμεση διαχείριση της απόσπασης πλούτου» από τις περιφερειακές χώρες.
Οπως λέει, στην ελληνική περίπτωση, μετά την υπογραφή του τρίτου Μνημονίου, οι δανειστές επέβαλαν ένα καθεστώς σύμφωνα με το οποίο η κυβέρνηση δεν μπορεί να προβεί σε καμία πράξη εάν δεν έχει νωρίτερα την έγκρισή τους, τα δάνεια προορίζονται σχεδόν αποκλειστικά για την αποπληρωμή τόκων και χρεολυσίων, ο προϋπολογισμός τελεί υπό στενή επιτήρηση, το ίδιο όπως και ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα.
Τα δεδομένα; Ολα τα κέντρα οικονομικής διαχείρισης βρίσκονται πια στα χέρια των πιστωτών: η Τράπεζα της Ελλάδος (Γ. Στουρνάρας) λογοδοτεί απευθείας στην ΕΚΤ (Μάριο Ντράγκι), η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων και το ΣΔΟΕ είναι «Ανεξάρτητες Αρχές» με άμεση επιρροή σε αυτές των δανειστών, η ΕΛΣΤΑΤ το ίδιο.
Στη συνέντευξη που μου παραχώρησε ο καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης, Ντέιβιντ Μακνάλι, είναι ξεκάθαρος:
Σίγουρα έχουμε ένα νέο είδος εσωτερικής νεο-αποικιοκρατίας μέσα στην ευρωζώνη...Δεν υπάρχει πλέον ούτε η προσποίηση ότι οι πολίτες ενός έθνους είναι κυρίαρχοι...Υπάρχει ένα μήνυμα ότι οι πολιτικές των εκλεγμένων κυβερνήσεων θα υπαγορεύονται από τις διεθνείς τράπεζες και τους χρηματιστές.
____________________
 http://www.efsyn.gr/arthro/nea-apoikiokratia-kai-kathestos-exairesis

Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2015

Η χώρα της Lidl - «Ο νεοφιλελευθερισμός καθορίζει σταδιακά όλες τις δυτικές κοινωνίες – ενώ είναι κάτι περισσότερο από μία απλή οικονομική πολιτική

   ΑΠΟΨΕΙΣ   

Το ξεπούλημα της Πορτογαλίας άφησε πίσω του Πολίτες ερείπια, καθώς επίσης μία χώρα υπό την κατοχή των βιομηχανικών και λοιπών γερμανικών επιχειρήσεων – η κατάργηση των λαών και η αντικατάσταση τους, από τη δικτατορία των εκλεκτών    
.
«Ο νεοφιλελευθερισμός καθορίζει σταδιακά όλες τις δυτικές κοινωνίες – ενώ είναι κάτι περισσότερο από μία απλή οικονομική πολιτική. Πρόκειται ουσιαστικά για μία ιδεολογία, η οποία ρυθμίζει εκ νέου τις σχέσεις του κράτους και της οικονομίας – με στόχο τον επανακαθορισμό της συνολικής σκέψης, η οποία αλλάζει ριζικά όλους τους τομείς της ζωής, καθώς επίσης τους ανθρώπους, με μοιραίες συνέπειες για τη Δημοκρατία.
Όλες οι σφαίρες και οι πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης, εξετάζονται από την πλευρά της νεοφιλελεύθερης οικονομικής άποψης, μετρούμενες από αυτήν: η πολιτική, το Δίκαιο, η κουλτούρα, η παιδεία, η οικογένεια και οι ρόλοι των δύο φύλων.
Στα πλαίσια αυτά, το παλαιό ευρωπαϊκό ιδεώδες του πολιτικού ανθρώπου (homo politicus), αντικαθίσταται από τον οικονομικό άνθρωπο (homo economicus) – ο οποίος γίνεται κατανοητός ως ανθρώπινος πόρος, σαν «ανθρώπινο κεφάλαιο» καλύτερα, το οποίο πρέπει συνεχώς να καλυτερεύει την ανταγωνιστικότητα του.
Με τον τρόπο αυτό ο λαός, ως η συνένωση των Πολιτών και το θεμέλιο της Δημοκρατίας καταργείται,αντικαθιστάμενος από την κυριαρχία των εκλεκτών – κυρίως από τη δικτατορία του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Παρά τις συνεχείς οικονομικές και χρηματοπιστωτικές κρίσεις δε, εάν όχι με τη βοήθεια τους, η σταδιακή νεοφιλελεύθερη βαθιά διάβρωση των κοινωνιών μας συνεχίζεται ασταμάτητα – μεταξύ άλλων μέσω της αναπροσαρμογής του εργατικού Δικαίου, καθώς επίσης του εκπαιδευτικού συστήματος».
.

Άρθρο

Η ευρωπαϊκή περιφέρεια, εντός ή εκτός της Ευρωζώνης, μετατρέπεται σταδιακά σε μία περιοχή χαμηλού εργατικού κόστους, με τους Πολίτες της σκλάβους χρέους – προς όφελος κυρίως των βιομηχανικών και λοιπών επιχειρήσεων της Γερμανίας.
Το γεγονός αυτό τεκμηριώνεται εν πρώτοις από τη «διάσωση» της Πορτογαλίας, εκ μέρους της Τρόικας – από μία χώρα που η συντηρητική της κυβέρνηση εφάρμοσε με ακρίβεια, καθώς επίσης με απόλυτη συνέπεια το πρόγραμμα που της δόθηκε, ξεπουλώντας μεταξύ άλλων το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της δημόσιας περιουσίας της (άρθρο: Το ευρωπαϊκό monopoly).
Ειδικότερα η Πορτογαλία, σε αντίθεση με την Ελλάδα, τήρησε πιστά τη διαδικασία των αποκρατικοποιήσεων, περιόρισε ριζικά τις δημόσιες δαπάνες, μεταρρύθμισε την αγορά εργασίας έτσι ώστε να καταστεί ευέλικτη, μείωσε τους μισθούς και τις συντάξεις, αύξησε κατακόρυφα τη φορολογία και ενίσχυσε σημαντικά τους εισπρακτικούς μηχανισμούς της – χωρίς καμία αντίρρηση ή καθυστέρηση. Εύλογα λοιπόν ο σκιώδης γερμανός καγκελάριος εγκωμίαζε ανέκαθεν την κυβέρνηση της – ισχυριζόμενος πως η χώρα βρίσκεται σε καλό δρόμο, ενώ οι προσπάθειες των Πολιτών της αποδίδουν καρπούς.
Πράγματι, η Πορτογαλία εγκατέλειψε επίσημα το μηχανισμό στήριξης το 2014, ενώ το Φεβρουάριο του 2015 εξόφλησε πρόωρα τα δάνεια του ΔΝΤ. Εν τούτοις, οι μεγαλύτεροι εργοδότες της χώρας είναι πλέον οι γερμανικές επιχειρήσεις – γεγονός που αναγκάζει πολλούς να αναρωτηθούν, εάν οι Γερμανοί βρίσκουν καλύτερες συνθήκες στην Πορτογαλία ή εάν έχει κάποια σχέση με την πολιτική της Τρόικας.
Πόσο μάλλον όταν οι επικριτές της Τρόικας θεωρούν πως ο ισολογισμός των οικονομικών εξελίξεων στην Πορτογαλία είναι αρνητικός, θέτοντας την παρακάτω δυσάρεστη ερώτηση:
«Εάν το φάρμακο, το οποίο υποχρεώθηκαν να πιούν οι χώρες που βυθίστηκαν στην κρίση εκ μέρους της γερμανικής κυβέρνησης, καθώς επίσης της Τρόικας, έχει καταστροφικές παρενέργειες ακόμη και στον πιο υποδειγματικό μαθητή, στην Πορτογαλία, μήπως θα έπρεπε να αναθεωρήσει κανείς τη συνταγή;«.
Στα πλαίσια αυτά οι ίδιοι οι Γερμανοί, οι οποίοι συνδυάζουν με έναν απίστευτο τρόπο τόσο το καλό, όσο και το κακό στη συμπεριφορά τους, διενέργησαν μία τηλεοπτική έρευνα στην Πορτογαλία, αναζητώντας την αλήθεια. Τα αποτελέσματα της έρευνας φαίνονται σε ένα ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε πρόσφατα, με τον τίτλο «Ξεπούλημα στην Πορτογαλία» (πηγή) – τεκμηριώνοντας πως η χώρα είναι πλέον υπό γερμανική κατοχή, κάτω από την πρωσική μπότα, χωρίς καμία δυνατότητα να ανακτήσει την εθνική της ανεξαρτησία.
.

Το ντοκιμαντέρ

Μεγάλες βιομηχανικές μονάδες έχουν εγκατασταθεί στην Πορτογαλία, όπως η Bosch και η Volkswagen,πληρώνοντας μισθούς πείνας, στο 1/4 των γερμανικών (περί τα 500-600 € μικτά) – παράγοντας μηχανήματα και αυτοκίνητα, τα οποία στη συνέχεια εξάγουν στη Γερμανία!
Φυσικά με τον τρόπο αυτό πιέζονται αντίστοιχα οι υψηλοί μισθοί των γερμανών εργαζομένων, οι οποίοι είναι πάντα μεγαλύτεροι από τους βασικούς, αποδεικνύοντας με τον καλύτερο τρόπο τη δυναμική του νεοφιλελευθερισμού – καθώς επίσης τις μεθόδους που χρησιμοποιεί για την επιβολή του. Οι κατώτατοι μισθοί σε ορισμένες χώρες της Ευρώπης φαίνονται στο επόμενο γράφημα – με την Πορτογαλία να ακολουθεί την Ελλάδα, τη συγκεκριμένη ημερομηνία (1.1.2015).
.
Επεξήγηση γραφήματος: Ελάχιστες αμοιβές (κατώτατοι μισθοί) στις χώρες της Ευρωζώνης την 1 Ιανουαρίου του 2015, σε € μηνιαία.
.
Το πλέον εντυπωσιακό όμως είναι το ότι, η Πορτογαλία αποκαλείται ως «η χώρα της Lidl», αφού η αλυσίδα Σούπερ Μάρκετ είναι ο μεγαλύτερος εργοδότης, διαθέτοντας περί τα 220 καταστήματα. Φυσικά δεν μπορεί να την ανταγωνισθεί κανείς, αφού διαθέτει συνολικά πάνω από 10.000 καταστήματα σε 28 χώρες – έχοντας τη δυνατότητα να υιοθετεί μία «τιμολογιακή πολιτική dumping» στα κράτη που πρωτοεισέρχεται, με αποτέλεσμα να χρεοκοπούν οι τοπικές αλυσίδες.
Η πολιτική τώρα που εφαρμόζει η επιχείρηση στην Πορτογαλία, σύμφωνα πάντοτε με το ντοκιμαντέρ, είναι κάτι περισσότερο από ληστρική, όσον αφορά τους εργαζομένους – οι οποίοι αρνούνταν ακόμη και να εμφανισθούν στην τηλεόραση, φοβούμενοι την απόλυση τους. Σε γενικές γραμμές δε απαγορεύεται να μιλούν για το χώρο ή μέσα στο χώρο εργασίας τους, εάν δεν θέλουν να βρεθούν ξαφνικά στο δρόμο – χωρίς αποζημίωση, καθώς επίσης με μία πολύ εύκολη διαδικασία.
Η εικόνα που ακολουθεί διακωμωδεί ακριβώς αυτές τις συνθήκες – τόσο τη σιωπή που επιβάλλεται στους εργαζομένους, όσο και τη θέση τους απέναντι στους Γερμανούς πλέον εργοδότες τους, στην κατεχόμενη Πορτογαλία. Σε μία χώρα λοιπόν που δεν αντιστάθηκε καθόλου στην Τρόικα, που οι κυβερνήσεις της λειτούργησαν συναινετικά, καθώς επίσης που λεηλατήθηκε όσο καμία άλλη στον πλανήτη, χωρίς την παραμικρή αντίρρηση.
.
ICON - Lodl
.
Περαιτέρω η Lidl, από την οποία ψωνίζουν πλέον πάρα πολλοί Έλληνες, λόγω των φθηνών τιμών, καθώς επίσης των μεγάλων προβλημάτων των άλλων αλυσίδων (ιδίως της Βερόπουλος και της Μαρινόπουλος), αδιαφορώντας ουσιαστικά για τη γερμανική της προέλευση, έχει χωρίσει τους εργαζομένους της στην Πορτογαλία σε τρεις βασικές κατηγορίες: στην κόκκινη, στην πορτοκαλί και στην πράσινη (όπως τα φανάρια στους δρόμους).
Στην κόκκινη καταχωρούνται αυτοί που είναι προς άμεση απόλυση, στην πορτοκαλί οι επόμενοι υποψήφιοι, ενώ στην πράσινη όλοι οι υπόλοιποι – με κριτήριο το εάν μιλούν ή όχι, εάν διαμαρτύρονται, εάν δουλεύουν παραπάνω ώρες χωρίς υπερωρίες ή/και χωρίς διαλείμματα κοκ. Λέγεται δε πως παρακολουθούνται ακόμη και στα αποδυτήρια ή στις καντίνες φαγητού από κρυφές κάμερες, όπως είχε τεκμηριωθεί κάποτε στα γερμανικά καταστήματα αλυσίδων – έτσι ώστε να κρίνεται σωστά η συμπεριφορά τους.
.

Η Ελλάδα

Στον επόμενο πίνακα τώρα φαίνονται οι ελάχιστοι μισθοί σε διάφορες χώρες, σε € μηνιαία – το 2008, το 2014, καθώς επίσης το 2015 (τρείς πρώτες στήλες). Στην τέταρτη στήλη αναγράφεται η διαφορά τους το 2015, σε σχέση με το 2008 – όπου η μοναδική χώρα που έχουν μειωθεί (-14%) είναι η Ελλάδα! Στην τελευταία στήλη αναφέρεται το μερίδιο των εργαζομένων με τη βασική αμοιβή, στο σύνολο τους, το 2010 – στην Ελλάδα το 51% των συνολικών εργαζομένων αμειβόταν με τον ελάχιστο μισθό (σήμερα είναι πολύ περισσότερο).
.
.
Περαιτέρω, οφείλει κανείς να εξάγει συμπεράσματα, σε σχέση με το τι θα είχε πράγματι συμβεί, εάν η Ελλάδα είχε εφαρμόσει επακριβώς όλα τα μνημόνια, όπως η Πορτογαλία – έτσι ώστε να μην κρίνει θεωρητικά, αλλά με βάση την υφιστάμενη εμπειρία.
Πρέπει βέβαια να λάβει υπ’ όψιν πως το δημόσιο χρέος της Πορτογαλίας διπλασιάστηκε σε σχέση με το 2008 (από 71,7% του ΑΕΠ στο 130,2% το 2014) –  παρά το ότι ξεπούλησε τα πάντα, έκλεισαν οι δικές της επιχειρήσεις που δεν εξαγοράσθηκαν από Γερμανούς, ενώ εγκαταστάθηκαν παντού οι γερμανικές.
Εκτός αυτού, με κριτήριο την Πορτογαλία δεν είναι δύσκολο να προβλεφθεί το μέλλον της Ελλάδας που θα ξεκινήσει μετά την ολοκλήρωση του τρίτου μνημονίου – με το οποίο δρομολογούνται επίσης όλες οι αλλαγές που δεν έγιναν με τα δύο προηγούμενα.
Σημαντικότερος σταθμός δε θεωρείται η ψήφιση του ασφαλιστικού η οποία, εάν πράγματι συμβεί, θα επικυρώσει τη συμφωνία των Ελλήνων στη σκλαβιά και στην κατοχή της χώρας τους – οπότε προβλέπεται πως θα εκτιναχθούν οι τιμές των μετοχών των τραπεζών, αφού ακριβώς αυτό υποθέτω πως περιμένουν οι ξένοι κερδοσκόποι, για να εισβάλλουν μαζικά στην Ελλάδα.
.

Επίλογος

Ολοκληρώνοντας, αυτή είναι η μοίρα όλων εκείνων των χωρών που δεν χρεοκοπούν, επιλέγοντας τη διάσωση τους από τους διεθνείς οργανισμούς – όπως στο παράδειγμα της Τουρκίας ή της Βραζιλίας, οι οικονομίες των οποίων άνθισαν για ένα χρονικό διάστημα μετά την εισβολή των ξένων, ενώ σήμερα καταρρέουν.
Βασικό οικονομικό κριτήριο εν προκειμένω είναι το ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών το οποίο, αφού γίνει πλεονασματικό μετά τις αποκρατικοποιήσεις, ακολουθεί στη συνέχεια αρνητική πορεία – αφού τα κέρδη των ξένων επιχειρήσεων που κυριαρχούν φορολογούνται με διάφορα τεχνάσματα στις χώρες από τις οποίες προέρχονται, τα ξένα κεφάλαια φεύγουν κοκ.
Αυτό που παραμένει σε όλα αυτά τα κράτη είναι οι χαμηλά αμειβόμενοι εργαζόμενοι σε συνθήκες πραγματικής σκλαβιάς, καθώς επίσης οι τυπικές «κυβερνήσεις πιόνια» – ενώ η μεσαία τάξη εξαφανίζεται εντελώς, με αποτέλεσμα οι κοινωνίες να χαρακτηρίζονται από μία πολύ μικρή εγχώρια ελίτ, καθώς επίσης από στρατιές δούλων, οι οποίοι αμείβονται με μισθούς που τους εξασφαλίζουν την οριακή επιβίωση τους.
Οι μοίρα των άλλων θυμάτων του νεοφιλελευθερισμού βέβαια που επιλέγουν τη στάση πληρωμών όπως, για παράδειγμα, της Αργεντινής (άρθρο), δεν είναι ρόδινη, αφού τοποθετούνται στο στόχαστρο της διεθνούς συμμορίας – αν και ορισμένα, όπως η Ισλανδία, καταφέρνουν να διαφύγουν, διαθέτοντας έναν ώριμο και αποφασισμένο λαό, ο οποίος είναι πρόθυμος να υπομείνει τα πάντα, για να υπερασπίσει την ελευθερία, καθώς επίσης την εθνική του κυριαρχία.
Μπορεί αλήθεια η Ελλάδα; Ασφαλώς μπορεί, κατά την άποψη μου. Το πρόβλημα είναι μόνο εάν θέλει να το επιχειρήσει, να πολεμήσει δηλαδή, χωρίς να φοβάται τις συνέπειες – οι οποίες είναι πράγματι εξαιρετικά επώδυνες, κάτι περισσότερο από οδυνηρές, για το πρώτο χρονικό διάστημα.
ΣυγγραφέαςΑλέξης ΖακυνθινόςSenior Analyst (Geopolitics)

Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2015

Το ελληνικό κράτος ξεπουλά όσο-όσο κτίριά του στη ΝΥ και την Ουάσιγκτον

Γραφείο Τύπου//Νέα Υόρκη//Ουάσιγκτον//ΤΑΙΠΕΔ

Η αίθουσα εκδηλώσεων του ελληνικού Γραφείου Τύπου της Νέας Υόρκης. Φωτογραφία ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΝΑΓΟΣ
Η αίθουσα εκδηλώσεων του ελληνικού Γραφείου Τύπου της Νέας Υόρκης. 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΝΑΓΟΣ

Ένα από τα καλύτερα “κομμάτια” της περιουσίας του ελληνικού κράτους, το κτίριο όπου στεγάζεται το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών της Νέας Υόρκης, πουλήθηκε σε άγνωστο μέχρι της στιγμής αγοραστή.
Από το κτίριο αυτό πέρασαν και φιλοξενήθηκαν Πρωθυπουργοί, υπουργοί και άλλοι αξιωματούχοι του ελληνικού κράτους και όλοι παραδέχονται πως ήταν μία από τις πολύ έξυπνες αγορές που είχε κάνει η χώρα.
Η πώληση του κτιρίου αυτού, όπως και πολλών άλλων, αποτελεί απαίτηση των δανειστών, που έχουν αποδεχθεί όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένου και του ΣΥΡΙΖΑ.
Η ελληνική Πρεσβεία ενημερώθηκε από την Αθήνα ότι η πώληση ολοκληρώθηκε και οι υπάλληλοι του Γραφείου Τύπου και του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού πρέπει να το εγκαταλείψουν το συντομότερο δυνατόν. Το κτίριο θα παραδοθεί στον αγοραστή την 31η Ιανουαρίου 2016.
Σημειώνουμε ότι δεν έχει προβλεφθεί μηχανισμός που θα αποτρέπει την αγορά των κτιρίων από τις κυβερνήσεις της Τουρκίας ή άλλης εχθρικής χώρας…
Σύμφωνα με το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ), το συγκεκριμένο ακίνητο βρίσκεται στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης, μεταξύ της Πρώτης και της Δεύτερης Λεωφόρου, επί της 305 East 47th Street, πλησίον του κτιρίου των Ηνωμένων Εθνών. Αποτελεί τον δεύτερο όροφο συγκροτήματος γραφείων καλούμενου ως “The 3 Dag Condominium” και έχει συνολική ενοικιαζόμενη επιφάνεια 15.247 τετραγωνικά πόδια (1.416 τ.μ.).
Το ΤΑΙΠΕΔ είχε θέσει ως ελάχιστη αποδεκτή τιμή τα 9.100.000 Δολάρια ΗΠΑ και σύμφωνα με πληροφορίες το ποσό καλύφθηκε.

Το Γραφείο Τύπου της ελληνικής Πρεσβείας στην Ουάσιγκτον. Εχει εγκαταλειφθεί πλήρως. Φωτογραφία ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΝΑΓΟΣ

Ένα δεύτερο κτίριο προς πώληση είναι το πρώην Γραφείο Τύπου της ελληνικής πρεσβείας στην Ουάσιγκτον, το οποίο έχει εγκαταλειφθεί εντελώς. Ενας γνώστης της κατάστασης του κτιρίου, μιλώντας στην ιστοσελίδα μας, υπέθεσε ότι μετά την εγκατάλειψη “θα είναι γεμάτο ποντίκια και κατσαρίδες”.
Το συγκεκριμένο ακίνητο είναι ιστορικό και βρίσκεται σε έναν από τους πιο σημαντικούς δρόμους της αμερικανικής πρωτεύουσας, στον αριθμό 221 της Λεωφόρου Massachusetts. Στην περιοχή που χωροθετείται στην συνοικία Kalorama Heights της βορειοδυτικής Washington στεγάζεται παραδοσιακά πληθώρα ξένων διπλωματικών αποστολών.
Το κτίριο αποτελείται από ισόγειο και τρείς ορόφους συνολικής ωφέλιμης επιφάνειας 8.120 τετραγωνικά πόδια (754 τ.μ. περίπου). Η επιφάνεια του οικοπέδου είναι 2.850 τετραγωνικά πόδια (264 τ.μ.).
Το ΤΑΙΠΕΔ ζητά ως ελάχιστη αποδεκτή τιμή τα 2.700.000 Δολάρια ΗΠΑ.
Το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ), αναφέρει στην ιστοσελίδα του, ότι “το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων της χώρας αποτελεί σήμερα το μεγαλύτερο πρόγραμμα αξιοποίησης στον κόσμο. Ο κύριος στόχος του είναι η προσέλκυση σημαντικών διεθνών ροών κεφαλαίου, που συνεισφέρουν στην επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας και τροφοδοτούν την οικονομική ανάπτυξη. Το άνοιγμα σχετικών τομέων της αγοράς που πραγματοποιείται μέσω των αποκρατικοποιήσεων συμβάλλει στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, ενώ η συνολικότερη προώθηση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων δημιουργεί το κατάλληλο περιβάλλον εδραίωσης της αξιοπιστίας της χώρας στο εξωτερικό”.

____________________

Mignatiou.com

Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2015

ΠΡΟΒΟΛΗ: 10/12 ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΛΙΓΟΤΕΡΟΣ – YI GE DOU BU NENG SHAO [1999] από την ΠΡΟΒΟΛΗ: 10/12 ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΛΙΓΟΤΕΡΟΣ – YI GE DOU BU NENG SHAO [1999]



{Filmhouse // Νέα Κινηματογραφική Λέσχη Καλαμάτας} 
Για ενημέρωση/δημοσίευση.
Για οποιοδήποτε θέμα μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας.
Σας ευχαριστούμε πολύ.
με εκτίμηση, εκ μέρους της
ΠΡΟΒΟΛΗ: 10/12 ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΛΙΓΟΤΕΡΟΣ – YI GE DOU BU NENG SHAO [1999]
w​ww.filmhouse.gr​

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΟΒΟΛΗΣ 10/12

Σε ένα απομακρυσμένο χωριό της Κίνας μια 13χρονη, που αναπληρώνει τον δάσκαλο ενός δημοτικού σχολείου, αναζητά απεγνωσμένα έναν μαθητή της, ο οποίος εγκατέλειψε το σχολείο για να βρει δουλειά, βρίσκοντας σύμμαχο στην  δύναμη της τηλεόρασης.
Αυτήν την τραγελαφική συνθήκη επιλέγει ο Γιμού για να σχολιάσει το πρόβλημα  της εκπαίδευσης στην ενδοχώρα της Κίνας, όπου αφενός τα σχολεία λειτουργούν υποτυπωδώς και αφ’ετέρου υπάρχουν τεράστια ποσοστά σχολικής διαρροής. Ετησίως ένα εκατομμύριο παιδιά εγκαταλείπουν τα βιβλία και ρίχνονται στην παραγωγή για πενταροδεκάρες (στην πραγματικότητα το ανατριχιαστικό αυτό νούμερο είναι κατά τρεις φορές υψηλότερο). 
Η ταινία είναι «ρακένδυτη»,  χωρίς σταρ, γυρισμένη στο δρόμο, στην σκόνη και στην φτώχεια και συγκινεί με την αλήθειά της, που πηγάζει τόσο από τις ερμηνείες των ερασιτεχνών ηθοποιών, όσο και από την εκφραστικότητα της νεαρής πρωταγωνίστριας. Το αποτέλεσμα είναι μια συγκινητική αλλά ταυτόχρονα καυστική ταινία με συναισθήματα και χαρακτήρες,  µε ξεκάθαρο παιδαγωγικό χαρακτήρα που αγγίζει την κινεζική γη με χιούμορ και προβληματισμό.
Σε μια συνέντευξη, ο Γιμού είπε: «Δεν υπήρξε πρόθεση να κάνω κριτική στην κυβέρνηση. Αυτά που είδατε συμβαίνουν σήμερα στην Κίνα. Αντανακλούν την πραγματικότητα. Δεν κρίνω ούτε σχολιάζω. Απλώς "δείχνω". Σα να κάνω ντοκιμαντέρ». Η ταινία κέρδισε το Χρυσό Λέοντα του Φεστιβάλ Βενετίας.

Τα έσοδα της προβολής θα διατεθούν στους πρόσφυγες της Λέσβου (με την βοήθεια της Ε.Λ.Μ.Ε. Λέσβου)


Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου
ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΛΙΓΟΤΕΡΟΣ – YI GE DOU BU NENG SHAO [1999]
σκηνοθεσία: Zhang Yimou
παίζουν: Minzhi Wei, Huike Zhang, Zhenda Tian
Διάρκεια: 106 λεπτά
Χώρος Προβολής – Αμφιθέατρο ΟΑΕΔ, Εργατικό Κέντρο Καλαμάτας
Ώρα Προβολής -- 21:15
Είσοδος -- 4 ευρώ
Είσοδος ελεύθερη -- Για νέους κάτω των 18 ετών

Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2015

Φως στη γενετική ιστορία των Ευρωπαίων

agriculture.jpg

dreamstime.com
Η εισαγωγή της γεωργίας στην Ευρώπη πριν από περίπου 8.500 χρόνια δεν άλλαξε απλώς τον τρόπο ζωής των κατοίκων της, αλλά και τα ίδια τα γονίδιά τους, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα, που βασίσθηκε σε ανάλυση αρχαίου DNA. Η μελέτη επιβεβαιώνει, επίσης, ότι οι πρώτοι γεωργοί της Ευρώπης ήλθαν από την αρχαία Ανατολία (σημερινή ανατολική Τουρκία).
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή David Reich της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ των ΗΠΑ (στην έρευνα συμμετείχε και ο ελληνικής καταγωγής συνεργάτης του Ιωσήφ Λαζαρίδης), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature», ανέλυσαν δείγματα DNA από 230 σκελετούς ανθρώπων ηλικίας, που πριν από 3.000 έως 8.500 χρόνια ζούσαν στην Ευρώπη, στην Ανατολία και στη Σιβηρία (για πρώτη φορά αναλύθηκε το DNA 26 ατόμων που προέρχονταν από την Ανατολική Μεσόγειο και την Ανατολία). Είναι η μεγαλύτερη ανάλυση αρχαίου γενετικού υλικού που έχει γίνει ποτέ στην Ευρώπη.
Η μελέτη αποκαλύπτει ότι, καθώς επικράτησε η γεωργία στην Ευρώπη, υπήρξε μια σειρά από διαδοχικές μεταλλάξεις στο γονιδίωμα των ανθρώπων, ως αποτέλεσμα της φυσικής επιλογής υπό τις νέες περιβαλλοντικές συνθήκες. Μεταξύ άλλων, εντοπίσθηκαν γενετικές τροποποιήσεις στο ύψος των πρώτων νεολιθικών γεωργών, στο χρώμα του δέρματος και των ματιών τους, στην ανεκτικότητά τους απέναντι στη λακτόζη (κατανάλωση γαλακτοκομικών), στον μεταβολισμό των λιπαρών οξέων, στο επίπεδο της βιταμίνης D, σε γονίδια σχετικά με την ανοσία κ.α.
«Η Νεολιθική επανάσταση είναι πιθανώς η πιο σημαντική αλλαγή στην ανθρώπινη προϊστορία. Τώρα πια έχουμε (γενετικές) αποδείξεις ότι οι άνθρωποι πράγματι έφθασαν από την Ανατολία στην Ευρώπη, φέρνοντας μαζί τους τη γεωργία. Επίσης, έχουμε πια στοιχεία για τις γενετικές μεταβολές που συνόδευσαν τις αλλαγές στον τρόπο ζωής και στη δημογραφία», δήλωσε ο αναπληρωτής καθηγητής αρχαιολογίας του University College του Λονδίνου Ρον Πινχάζι.
Οι σημερινοί Ευρωπαίοι έχουν τριπλή καταγωγή: από τους αφρικανικής προέλευσης κυνηγούς-τροφοσυλλέκτες που ζούσαν στην Ευρώπη ήδη πριν από 40.000 χρόνια, από τους πρώτους γεωργούς που ήλθαν από την Ανατολία και την Μέση Ανατολή πριν από 8.500 χρόνια και από τους νομάδες ιππείς, γνωστούς και ως Γιαμνάγια, που έφθασαν από τις στέπες της σημερινής Ουκρανίας και Ρωσίας πριν από περίπου 5.000 χρόνια.
________________
http://www.efsyn.gr/arthro/fos-sti-genetiki-istoria-ton-eyropaion

Παρασκευή, 9 Οκτωβρίου 2015

“Η Πολιτική του Φόβου” - Ομιλία της διακεκριμένης καθηγήτριας Ruth Wodak



ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Αθήνα, 6/10/2015

“Η Πολιτική του Φόβου”
Καθηγήτρια Ruth Wodak
Το Διδακτορικό Πρόγραμμα στην Εφαρμοσμένη Γλωσσολογία του Hellenic American College (HAEC) σε συνεργασία με το Hellenic American University (Manchester, NH, USA) παρουσιάζει τη Διακεκριμένη Καθηγήτρια Γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου του Lancaster και επισκέπτρια Καθηγήτρια του Hellenic American University Ruth Wodak σε ανοιχτή διάλεξη με τίτλο «Η Πολιτική του Φόβου: Ποια είναι η πραγματική σημασία της ρητορικής του δεξιού λαϊκισμού;»
Η διάλεξη θα πραγματοποιηθεί στα Αγγλικά, την Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2015 στις 19:00, στο Θέατρο της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης (Μασσαλίας 22, Κολωνάκι).
Στην ομιλία της, η Ruth Wodak θα αναλύσει τις πρόσφατες εξελίξεις στον τομέα της μετανάστευσης στην Ευρώπη μέσω μιας εννοιολογικής-ιστορικής προοπτικής θέλοντας να απαντήσει στο ερώτημα για ποιο λόγο τα κόμματα του δεξιού λαϊκισμού και τα συνθήματά τους μοιάζουν τόσο πετυχημένα. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στην παρεκβατική δημιουργία εθνικών και υπερεθνικών ταυτοτήτων και στην ανάλυση του «καινούργιου προσώπου της πολιτικής». Η ποσοτική και ποιοτική ανάλυση των δεδομένων –που παρουσιάζεται και στο καινούργιο της βιβλίο με τίτλο The Politics of Fear (2015)- θα εξετάσει το ζήτημα μέσα από πολλά διαφορετικά είδη (τηλεοπτικές εκπομπές πολιτικών παρατάξεων, ντοκιμαντέρ, εξετάσεις γλωσσομάθειας και ιθαγένειας και προεκλογικό υλικό).
To θέμα που θα αναλύσει στο πλαίσιο της εκδήλωσης είναι επίσης, ένα από τα βασικά θέματα του Διεθνούς Συνεδρίου Europe in Discourse: Identity, Diversity, Borders”, που διοργανώνει το Hellenic American University από τις 23 -25 Σεπτεμβρίου 2016, στο οποίο η Ruth Wodak θα είναι κεντρική ομιλήτρια.

Για περισσότερα στοιχεία σχετικά με την ομιλία παρακαλώ δείτε το συνημμένο Δελτίο Τύπου.
For information about this event in English, please visit the link

Σύντομο βιογραφικό
Η Ruth Wodak είναι ομότιμη καθηγήτρια Λόγου και Επικοινωνίας στο Lancaster University του Ηνωμένου Βασιλείου ενώ ταυτόχρονα είναι Καθηγήτρια Εφαρμοσμένης Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Πέραν των πολλών βραβείων που έχει κατά καιρούς λάβει, η καθηγήτρια Wodak το 1996 έλαβε το βραβείο Wittgenstein για Διακεκριμένους Ερευνητές. Το 2008 το Σουηδικό Κοινοβούλιο της απένειμε την Έδρα Kerstin Hesselgren ενώ το 2010 το Σουηδικό Πανεπιστήμιο Örebro την αναγόρευσε σε Επίτιμη Διδάκτορα. Το 2011 παρασημοφορήθηκε για την Προσφορά της προς τον Λαό της Αυστρίας. Έχει διατελέσει πρόεδρος της Societas Linguistica Europea, ενώ είναι μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας Κοινωνικών Επιστημών και της Academia Europea. Στις πρόσφατες εκδόσεις της συγκαταλέγονται: The Politics of Fear. What Right-wing Populist Discourses Mean (Sage 2015); The discourse of politics in action: ‘Politics as Usual’(Palgrave 2011); Migration, Identity and Belonging (with G. Delanty, P. Jones, LUP 2011), The Discursive Construction of History. Remembering the Wehrmacht’s War of Annihilation (with H. Heer, W. Manoschek, A. Pollak, Palgrave 2008), Gedenken im Gedankenjahr (with R. de Cillia, Studienverlag 2009); The SAGE Handbook of Sociolinguistics (with B. Johnstone and P. Kerswill; Sage 2010); Critical Discourse Analysis (2013; 4 Volumes; Sage Major Works), Analysing Fascism: Fascism in Talk and Text (with J. Richardson, Routledge 2013).
~~~~~~~~~~~~

Ημερομηνία εκδήλωσης //  Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2015, 19:00
Διεύθυνση  // Θέατρο Ελληνοαμερικανικής Ένωσης (2ος όροφος), Μασσαλίας 22, Κολωνάκι
Είσοδος //  Eίσοδος ελεύθερη
Πληροφορίες // Hellenic American College: 210 3680950, www.haec.gr, events@haec.gr

Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2015

Η 11η ετήσια έκθεση του ελληνικού τμήματος της WWF λέει: «Αν κάτι σώζει το φυσικό περιβάλλον στην Ελλάδα είναι η απουσία έντονου επενδυτικού ενδιαφέροντος»,

Η καταστροφή έχει συνέχεια.....

ptolemaidia_deh_lignitis.jpg

Η λιγνιτική μονάδα «Πτολεμαΐδα V»
Στην έκθεση επισημαίνεται η σπουδή του τέως υπουργού Π. Λαφαζάνη να προχωρήσει στην περιβαλλοντική αδειοδότηση και να επιτρέψει την κατασκευή νέας λιγνιτικής μονάδας της ΔΕΗ στην Πτολεμαΐδα
 | ΑΠΕ-ΜΠΕ/ ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΒΑΡΔΟΥΛΑΚΗΣ

Ξέφρενη καταστρατήγηση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας κατά την περίοδο Ιουλίου-Δεκεμβρίου 2014 και απουσία πολιτικής προστασίας στο πρώτο εξάμηνο του 2015 διαπιστώνει η 11η ετήσια έκθεση του ελληνικού τμήματος της WWF, που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα και καταγράφει 16 τομείς που πιστοποιούν τις αρνητικές αυτές εξελίξεις.
Για το τελευταίο διάστημα, μάλιστα, επισημαίνει τη σπουδή του τέως υπουργού Παναγιώτη Λαφαζάνη να προχωρήσει στην περιβαλλοντική αδειοδότηση και να επιτρέψει την κατασκευή νέας λιγνιτικής μονάδας της ΔΕΗ στην Πτολεμαΐδα.
Ο ίδιος είχε υποβάλει αίτημα να εξαιρεθεί από τις διατάξεις της κοινοτικής Οδηγίας η εξαιρετικά ρυπογόνος μονάδα «Πτολεμαΐδα ΙΙΙ».
Κατονομάζεται επίσης ο υπουργός της Ν.Δ. Νίκος Ταγαράς, ο οποίος προώθησε σειρά αντιδασικών διατάξεων, που επιτρέπουν τη διατήρηση αυθαιρέτων και την ανάπτυξη οικισμών σε περιοχές που έχουν απολέσει τον δασικό τους χαρακτήρα.
«Αν κάτι σώζει το φυσικό περιβάλλον στην Ελλάδα είναι η απουσία έντονου επενδυτικού ενδιαφέροντος», παρατήρησαν οι εκπρόσωποι της οικολογικής οργάνωσης στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου, σημειώνοντας ωστόσο ότι την τελευταία τριετία εκδηλώθηκε έντονο ενδιαφέρον για τα λεγόμενα «σύνθετα» τουριστικά καταλύματα, που επιδοτούνται από το Δημόσιο κατά 50%, ακόμη και για κατασκευή γηπέδων γκολφ που χρειάζονται μεγάλες ποσότητες νερού και γι’ αυτό θεωρούνται επιβαρυντικά για το περιβάλλον.
Αποκαλύφθηκε ότι μέσω του αναπτυξιακού νόμου εγκρίθηκαν 30 τουριστικά επενδυτικά προγράμματα, με επιδοτήσεις που κυμαίνονται από ένα έως 17 εκατ. ευρώ η καθεμιά, παρόλο που κατά μέσο όρο οι νέες θέσεις εργασίας δεν ξεπερνούν τις 20, σε ετήσια βάση!

Θλιβερή πρωτιά

Το 2014 η χώρα μας εγκαλείται για 36 περιπτώσεις παραβίασης της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, έναντι 25 το 2013, με αποτέλεσμα να κατέχει τη θλιβερή πρωτιά στο σύνολο των ευρωπαϊκών κρατών!
Πρωτιά διατηρούμε και στις καταδικαστικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, με ποιο χαρακτηριστικές τις περιπτώσεις για τις τριτοκοσμικές χωματερές, που συνοδεύονται από τσουχτερό χρηματικό πρόστιμο, καθώς και για ανεπαρκή προστασία της θαλάσσιας χελώνας.
Η εικόνα βρίσκεται σε απόλυτη... αρμονία με τη συνεχή υποβάθμιση των υπηρεσιών των επιθεωρητών περιβάλλοντος, αλλά και την απόλυτη αδρανοποίηση των φορέων διαχείρισης που κινδυνεύουν με κατάργηση στο τέλος του έτους.
Συνοδεύτηκε με το νέο θεσμικό πλαίσιο για συλλήβδην νομιμοποιήσεις των αυθαιρέτων, με κατάργηση βεβαιωμένων προστίμων. Μόνον σε μία περίπτωση ακυρώθηκε πρόστιμο 480.000 ευρώ!
Είναι ποσά που αφαιρούνται από δράσεις για αναβάθμιση του φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος, ενώ παραμένει η αδιαφάνεια στη διαχείριση των πόρων του «Πράσινου Ταμείου».
Από πολιτική σκοπιά, επισημαίνει η έκθεση του WWF, σε αυτή την περίοδο «αγνοήθηκε η ιστορικά μοναδική ευκαιρία να αντιμετωπιστεί η οικονομική κρίση ως αφετηρία για την απαραίτητη στροφή της χώρας σε μια ζωντανή οικονομία, με γνώμονα την οικολογική και κοινωνική βιωσιμότητα».
___________

Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2015

Μήπως είστε ΚΟΔΗΣΟ;

  ΠΟΛΙΤΙΚΗ // ΕΚΛΟΓΕΣ  

Θεόδωρος Κουτρούκης @


Στις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου 2015 ο ελληνικός λαός καλείται για τρίτη φορά την ίδια χρονιά στις κάλπες να αποφασίσει για το μέλλον του. Είναι όμως έτσι;
Ας δούμε τι συνέβη τους τελευταίους μήνες. Οι εκλογές του Ιανουαρίου ανέδειξαν μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία δυνάμεων, που τότε υποστήριζαν την κατάργηση των Μνημονίων. Του κάκου.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, παρά τις αποχρώσες διαφορές σε επιμέρους ζητήματα, δεν αμφισβήτησε τις θεμελιώδεις κατευθύνσεις οικονομικής πολιτικής που καθόρισαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Αντίθετα, η δανειακή σύμβαση -που η απελθούσα κυβέρνηση συνομολόγησε με τους πιστωτές- διευθέτησε όλες τις εκκρεμότητες των υποχρεώσεων που είχε αναλάβει η χώρα και -μετά από μια τετράμηνη ενδιάμεση συμφωνία- οδήγησε στην αναγέννηση του «Μνημονιακού Φοίνικα» από την τέφρα του. 
Στο μεσοδιάστημα διοργανώθηκε ένα «δημοψήφισμα χωρίς αιτία», που το μόνο που πέτυχε ήταν να τονώσει το ηθικό μερίδας των πολιτών και να τους χαρίσει μια επίπλαστη αίσθηση πολιτικής συμμετοχής. Οι......ψηφοφόροι μπόρεσαν στο δημοψήφισμα να εκφράσουν τη γνώμη τους για ένα αμφιλεγόμενο –έστω- ερώτημα. Αλίμονο! Πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις, οι δανειστές αποκρίθηκαν ότι η γνώμη των εκλογέων δεν έχει στην πράξη καμία σημασία. 
Η εμπειρία των τελευταίων μηνών απέδειξε ότι είχε μικρή σημασία αν εκλέγαμε κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ (ενίοτε με τη συνεργασία του ΛΑΟΣ ή της ΔΗΜΑΡ) ή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Οι θεμελιώδεις στρατηγικές επιλογές της χώρας στο πλαίσιο της Ε.Ε. και της Ο.Ν.Ε. είναι κατά βάση προδιαγεγραμμένες από την –προφανώς κρινόμενη- Ευρωπαϊκή Στρατηγική για την αντιμετώπιση της Κρίσης και την ανασυγκρότηση της χώρας μας. Τα Μνημόνια ήρθαν για να μείνουν και οι καίριες διαστάσεις τους έχουν ήδη θεσμοθετηθεί εν πολλοίς από το Κοινοβούλιο. Εν μέσω ενός κύματος δημοσκοπήσεων που προβλέπουν ότι τα φιλό-Μνημονιακά κόμματα θα συγκεντρώσουν αθροιστικό ποσοστό άνω του 70% φαίνεται πως οι εκλογές θα χρησιμοποιηθούν απλά για να από-ενοχοποιήσουν τις κορυφαίες επιλογές του πολιτικού συστήματος: παραμονή της χώρας υπό Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο, μηδαμινή δυνατότητα των πολιτικών ηγεσιών να προσφέρουν αξιόλογες διαφοροποιήσεις στην οικονομική πολιτική και τα παρελκόμενα της, αγωνιώδης προσπάθεια του παλιού συστήματος (και των συναρθρωμένων ελιτ) να αναβαπτιστεί στη λαϊκή νομιμοποίηση και να διατηρήσει τα προνόμια και τις ανορθολογικές του επιλογές. Σε κάθε περίπτωση οι εκλογές θα αναδείξουν το κραυγαλέο κενό ηγεσίας που βασανίζει τη χώρα.
Οι επικείμενες εκλογές θα αποτελέσουν, επιπλέον, ένα πολύτιμο μάθημα πολιτικής ιστορίας. Η ποιότητα της δημοκρατίας σε μια χώρα δεν εξαρτάται από τη συχνότητα προσφυγής στην ετυμηγορία των πολιτών, αλλά πρωταρχικά από το κατά πόσο το εκλογικό αποτέλεσμα μπορεί να επηρεάσει τις θεμελιώδεις επιλογές του κράτους. Δυστυχώς, οι εκλογικές αναμετρήσεις της τελευταίας εξαετίας έχουν καταδείξει ότι η λαϊκή κυριαρχία στις καίριες αποφάσεις οικονομικής πολιτικής εκχωρήθηκε, σταδιακά και αθόρυβα, με τον ακατάσχετο δανεισμό των τελευταίων δεκαετιών. Μέχρι να αποκατασταθεί αυτή η οικονομική ανισορροπία, οι εκλογικές αναμετρήσεις θα παραμείνουν ένα πεδίο επιλογής κυρίως προσώπων και όχι μέτρων πολιτικής. 
Στις εκλογές του 1981 ένα κεντρώο κόμμα καλούσε στην προεκλογική του καμπάνια τους ψηφοφόρους να διαβάσουν τις θέσεις του για να απαντήσουν στο ερώτημα «Μήπως είστε ΚΟΔΗΣΟ;». Σήμερα οι ψηφοφόροι θα χρειαστούν λιγότερη μελέτη, ενώ η απάντηση στο αντίστοιχο ερώτημα έχει πια ελάχιστη βαρύτητα. Το Μνημόνιο είναι ήδη εδώ και η επόμενη κυβέρνηση θα το εφαρμόσει, όποια και να είναι. Όσο για τη «Γιορτή της Δημοκρατίας», όπως αποκαλούσαν κάποτε κατ’ ευφημισμόν τις εκλογές, θα παραμείνει περισσότερο γιορτή και λιγότερο δημοκρατική έκφραση.


@ Ο Θ. Κουτρούκης είναι Επίκουρος Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θράκης και ΔΕΝ είναι υποψήφιος στις εκλογές

Διαβάστε περισσότερα: http://kafeneio-gr.blogspot.com/2015/09/blog-post_521.html#ixzz3m7I3d0yd

Κυριακή, 9 Αυγούστου 2015

Κρίσιμη σύσκεψη Ελληνοαμερικανών παραγόντων με αξιωματούχους του Λευκού Οίκου- Φόβοι των ΗΠΑ για δράση του ISIS στη χώρα μας...

   Το αμερικανικό σχέδιο για την Ελλάδα   

ΤΟΥ ΑΛΕΞ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΥ*



Από το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα μέχρι και την ανάληψη της πρωθυπουργίας της χώρας από τον Αλέξη Τσίπρα τον Ιανουάριο, ο επίσημος αμερικανικός παράγων ήταν διακριτικός, επιφυλακτικός και περιοριζόταν σε υποστηρικτική ρητορική, χωρίς ουσιαστικές δράσεις. Ακόμη και η πολυπόθητη πρόσκληση προς τον νεοεκλεγέντα στις 17 Ιουνίου 2012 πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, που σχεδόν είχαν προαναγγείλει τα γνωστά «παπαγαλάκια» από το βράδυ κιόλας της εκλογικής επικράτησης της ΝΔ, ήρθε τελικά έπειτα από έναν χρόνο: καταμεσής του Αυγούστου του 2013, σε μια «νεκρή» Ουάσιγκτον κι έπειτα από ασφυκτικές πιέσεις μέσω υποβολιμαίων ελληνικών δημοσιευμάτων, που επί δεκατέσσερις μήνες είχαν κάνει σίριαλ την επίσκεψη στον Λευκό Οίκο, την οποία χρειαζόταν όσο τίποτα άλλο η τότε κυβέρνηση μετά τα όσα ακολούθησαν το «μαύρο» στην ΕΡΤ.
Οι αμερικανικές παρεμβάσεις, έστω και σε επίπεδο δηλώσεων, σχετικά με το «ελληνικό πρόβλημα» τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια δεν ήταν τίποτα μπροστά στην πίεση που ασκήθηκε από πλευράς ΗΠΑ στο ανώτατο δυνατό επίπεδο, από τον ίδιο τον Αμερικανό πρόεδρο, υπέρ της Ελλάδας – και, μάλιστα, σε διάστημα διακυβέρνησης της χώρας από τον Αλέξη Τσίπρα μικρότερο των έξι μηνών. Αυτή η επίμονη, αναβαθμισμένη ρητορική Αμερικανών αξιωματούχων αλλά και τα όσα όντως πολύ σημαντικά έχει δηλώσει μέχρι σήμερα ο Μπαράκ Ομπάμα αδιαμφισβήτητα έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: εκφράζουν μόνο προθέσεις και όχι ανάληψη ουσιαστικών πρωτοβουλιών. Είναι όμως ακριβώς έτσι τα πράγματα; Στο αποκαλυπτικό ρεπορτάζ των «Επικαίρων» επιχειρείται να δοθεί μια απάντηση βάσει πληροφοριών που βλέπουν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας, αλλά και λεπτομερειών που έχουν τη σημασία και τη σημειολογία τους, και όχι μέσα από αναλύσεις και «δίκες προθέσεων».

Το παρασκήνιο για την εκδήλωση της 6ης Αυγούστου

Στην καθιερωμένη εδώ και μία δεκαπενταετία στην Ουάσιγκτον κοινή σύσκεψη της ομάδας εργασίας των Ελληνοκυπρίων (ΠΣΕΚΑ, Παναμερικανική Κυπριακή Ομοσπονδία κ.λπ.) με γερουσιαστές, βουλευτές και ανώτερους αξιωματούχους της αμερικανικής διοίκησης και διπλωματίας το διήμερο 15-16 Ιουλίου, ο δραστήριος δημοκρατικός γερουσιαστής Ρόμπερτ Μενέντεζ, γνωστός φιλέλληνας και πολέμιος της Τουρκίας, αποκάλυψε με αφοπλιστική ειλικρίνεια ότι «ουδείς μου έχει ζητήσει να κάνω κάτι για την Ελλάδα...». Το αποτέλεσμα αυτής της σύσκεψης για το Κυπριακό, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων μνήμης για την τουρκική εισβολή του 1974, ήταν να συμφωνηθεί, έπειτα κι από επίμονο αίτημα προς τον Λευκό Οίκο του γερουσιαστή Μενέντεζ, να υπάρξει μια ειδική εκδήλωση στις 6 Αυγούστου με εκπροσώπους της ελληνικής κοινότητας στις ΗΠΑ υπό την αιγίδα και την εποπτεία του Λευκού Οίκου, όπου θα συζητούνταν τρόποι υποστήριξης της Ελλάδας.
Αν και την ώρα που όδευαν στο τυπογραφείο τα «Επίκαιρα» δεν είχαν γίνει γνωστά τα αποτελέσματά της, στη συνάντηση αυτή, όπως αναφέρουν άνθρωποι που εργάστηκαν με σθένος όλο αυτό το διάστημα για τη διοργάνωσή της, προσκλήθηκαν εκπρόσωποι ομογενειακών φορέων με δράση για την προώθηση των ελληνικών εθνικών θεμάτων αλλά και προσωπικότητες που υποστήριξαν και οικονομικά την προεδρία Ομπάμα – τουλάχιστον αυτό ήταν το βασικό κριτήριο επιλογής τους, όπως επισήμανε στο περιοδικό μας αξιόπιστη διπλωματική πηγή. «Θα προσπαθήσουμε να αναζητήσουμε όλους τους δυνατούς τρόπους βοήθειας προκειμένου να αντιμετωπιστεί η βαθιά ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα, παράλληλα με την πολιτική υποστήριξη που παρέχεται...» [σ.σ.: ο συνομιλητής μου εδώ εννοεί ξεκάθαρα οικονομική βοήθεια από πλευράς ΗΠΑ, κάτι το οποίο στην παρούσα φάση αποκλείεται εκ των πραγμάτων λόγω και των συσχετισμών στο Κογκρέσο, όπου η διοίκηση Ομπάμα δεν βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση].

* Περισσότερα στα Επίκαιρα που κυκλοφορούν την Παρασκευή 7 Αυγούστου.

Κυριακή, 2 Αυγούστου 2015

ΧΩΡΙΣ ΑΙΔΩ ΟΙ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

   ΠΟΛΙΤΙΚΗ   

(Σαβ. 1/8/15)

Tου ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΣΙΜΙΑΤΗ

Η ιστορία του Μάη της τετραετίας συνεχίζεται πανομοιότυπα. Η περίφημη (παράνομη και απάνθρωπη) «Συμφωνία» και πάλι δεν επικυρώθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων –ούτε καν τέθηκε σε ψηφοφορία. Η ανεξάντλητη, όμως, ευρηματικότητα των παρανόμων όλων των εποχών βρήκε ένα νέο και πρωτοφανές εύρημα για τη «δημοκρατική» διακήρυξη της «επιβολής» της: Φορέθηκε η «Συμφωνία» «δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως» επίσημο «καπέλο» στο κεφάλι της Λαϊκής Αντιπροσωπείας, που αποτελεί το ύπατο όργανο αντιπροσώπευσης της Λαϊκής Κυριαρχίας –που δεν υπάρχει πια- και του Προέδρου της Δημοκρατίας, που αποτελεί το ύπατο όργανο έκδοσης και δημοσίευσης των νόμων –που δεν αποφασίζει πια η Ελλάδα. 
Ποιο ήταν το εύρημα; 
Στην Ολομέλεια δεν τέθηκε η «Συμφωνία» για επικύρωση κατά το Σύνταγμα, γιατί είχε δηλώσει η ΑΝ.ΕΛ ότι δε θα την ψηφίσει και όλοι οι άλλοι δε θέλανε, προφανώς, να αναλάβουν επίσημα την –όχι μόνο πολιτική- ευθύνη μιας τέτοιας πράξης που θίγει την εθνική κυριαρχία και τα δικαιώματα του ανθρώπου. Έτσι, τη βάλανε στην πρώτη σελίδα της Εφημερίδας της Κυβέρνησης (ΦΕΚ, Α, 80/16/7/20150), ως το γρανιτένιο πίνακα του Όρους Σινά με τις εντολές της Υπέρτατης Θέλησης, χωρίς υπογραφές θνητών, πάνω από το νόμο που ψήφισε η «κυρίαρχη» Βουλή των Ελλήνων και πάνω από τον τίτλο του Αρχηγού του Κράτους («Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας») που, κατά το Σύνταγμα, εκδίδει και δημοσιεύει τους νόμους της «κυρίαρχης» Νομοθετικής Εξουσίας. Το κείμενο, μάλιστα είναι στα αγγλικά και στα ελληνικά για να μην υπάρξει και καμία ερμηνεία αντίθετη με την ξένη θεία βούληση... 

Το νέο εύρημα μας άφησε άναυδους. Ρώτησα συναδέλφους μου, αν είδα καλά και αν εκείνοι έχουν ξαναδεί τέτοιο περιεχόμενο σε Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Μου απάντησαν ότι ναι, καλά είδα, και ότι δεν έχουν ξαναδεί. Μπορεί να κάνομε όλοι λάθος και να έχει ξανασυμβεί, αλλά σίγουρα μόνο παράνομα και από παράνομο καθεστώς θα έχει γίνει. Είναι γνωστό ότι στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης δημοσιεύονται οι νόμοι που ψηφίζει η Βουλή (στο Τεύχος Α΄) και άλλες πράξεις της Εκτελεστικής Εξουσίας, πάντοτε με την υπογραφή των αρμόδιων οργάνων της ή κρίσιμες για τη χώρα «αποφάσεις κυβερνήσεως» οι οποίες, με βάση την κοινοβουλευτική αρχή της δημοκρατίας συνηθίζεται να υποβάλλονται στην Ολομέλεια για έγκριση. 
Αλλά και σ’ αυτή τη σπάνια περίπτωση, πρέπει να εγκριθούν με ψηφοφορία της Βουλής και να είναι υπογεγραμμένες από την Κυβέρνηση. Επίσης, ούτε ως αιτιολογική ή εισηγητική έκθεση, που προβλέπει το Σύνταγμα, ούτε ως οποιαδήποτε άλλη μορφή δημόσιου εγγράφου μπορεί να θεωρηθεί χωρίς υπογραφή. 
Απλά, δημοσιεύεται ένα ξένο κείμενο, χωρίς υπογραφή εκπροσώπου της Ελληνικής Δημοκρατίας, ως ανεύθυνη διατύπωση θέσφατης για την Ελλάδα Βούλησης. Ποια άλλη επίσημη ομολογία κατάλυσης της εθνικής κυριαρχίας και επιβολής κατοχής θέλομε;

Κύθηρα, 18.7.2015

Σάββατο 1 Αυγούστου 2015

Σάββατο, 25 Ιουλίου 2015

Απειλούν, εκβιάζουν, τρομοκρατούν, κυρίως μέσω ενός θηριώδους προπαγανδιστικού μηχανισμού, δοκιμάζοντας τις αντοχές του ελληνικού λαού που τα τελευταία χρόνια έχει οδηγηθεί σε εξαθλίωση.

              ΠΟΛΙΤΙΚΗ               








Του Γιώργου Η. Παπαηλιού
Δικηγόρου-Διδάκτορα Νομικής
                                                                 
« ό χ ι »

Μετά το αποτέλεσμα των πρόσφατων βουλευτικών εκλογών και το σχηματισμό της νέας κυβέρνησης, οι ξένοι δανειστές (το ευρωσύστημα και το ΔΝΤ), εκμεταλλευόμενοι την πρόθεσή της να διαπραγματευτεί και και συνάψει μία αμοιβαία επωφελή και βιώσιμη συμφωνία, έθεσαν ως στόχο την ταπείνωση της κυβέρνησης και στη συνέχεια την ανατροπή της. Σκοπός των ξένων δανειστών, η αποτροπή μετάδοσης του ιού της αμφισβήτησης της νεοφιλελεύθερης πολιτικής και σε άλλες χώρες εκτός Ελλάδας.   



Μέσω συνεχών «ήξεις-αφήξεις», εναλλαγών «ζεστού-κρύου» και εν τέλει της υποβολής τελεσιγραφικής πρότασης, οδήγησαν τη διαπραγμάτευση στα άκρα.
Η εξαγγελία διεξαγωγής δημοψηφίσματος επί της τελεσιγραφικής πρότασης  προκάλεσε εκνευρισμό και ανησυχία στους ξένους δανειστές, για τους οποίους ο νεοφιλελευθερισμός αποτελεί όχι απλώς κυρίαρχη επιλογή αλλά τη μοναδική πολιτική. Το γεγονός, ότι μία μικρή χώρα, όπως η Ελλάδα, και η κυβέρνησή της, μην ενδίδοντας σε πιέσεις και απειλές, εννοούσε να διαπραγματεύεται ουσιαστικά και να απευθύνεται στους πολίτες προκειμένου να αποφασίσουν, ήταν κάτι πρωτόγνωρο. Τους «χάλαγε τη σούπα», διότι  τόσο στο ευρωσύστημα όσο και στο ΔΝΤ  έχουν συνηθίσει διαφορετικά, με  υποτελείς, τα κράτη-παρίες, να δέχονται εντολές χωρίς αντιρρήσεις και να πειθαρχούν στις υποδείξεις των επικυρίαρχων.
Έτσι οι ξένοι δανειστές, σε αγαστή συνεργασία με τους εγχώριους συμμάχους τους-το νεοφιλελεύθερο πλέγμα του χρηματοπιστωτικού τομέα, των κυρίαρχων μέσων μαζικής ενημέρωσης και του «μνημονιακού» πολιτικού συστήματος, έχουν δρομολογήσει σχέδιο με σκοπό να υπερψηφιστεί η επιλογή του «ναι».
Επιβάλλουν απόλυτη χρηματοδοτική και οικονομική ασφυξία στη χώρα. Οι «κλειστές τράπεζες» και ο έλεγχος στην κίνηση κεφαλαίων είναι συνέπεια της επιδίωξης των ξένων δανειστών «να γονατίσουν» την ελληνική πλευρά.   
Παρεμβαίνουν, μέσω των ανώτατων αξιωματούχων τους, ωμά και απροκάλυπτα στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας, όχι μόνον επιλέγοντας και προπαγανδίζοντας δημοσία το «ναι» και κατακεραυνώνοντας το «όχι», αλλά και αλλάζοντας !!! επιβάλλοντας άλλο ερώτημα από αυτό που η ελληνική βουλή  έθεσε ως αντικείμενο του δημοψηφίσματος, προκειμένου να έχουν την απάντηση που επιδιώκουν. Έτσι, το ερώτημα που αυθαίρετα θέτουν, είναι, αν ο ελληνικός λαός επιλέξει τη συμμετοχή της χώρας στην ευρωζώνη, ψηφίζοντας «ναι» ή την έξοδο από αυτήν, ψηφίζοντας «όχι». Δηλαδή διαστρέφουν το πράγματι τιθέμενο ερώτημα και το «φέρνουν στα μέτρα τους». Γι΄ αυτούς δεν υπάρχουν κυρίαρχα κράτη και δημοκρατικοί κανόνες. Υπάρχει μόνον η ωμή δύναμη των επικυρίαρχων.                   

Απειλούν, εκβιάζουν, τρομοκρατούν, κυρίως μέσω ενός θηριώδους προπαγανδιστικού μηχανισμού, δοκιμάζοντας τις αντοχές του ελληνικού λαού που τα τελευταία χρόνια έχει οδηγηθεί σε εξαθλίωση.
Σ΄ αυτό το πλαίσιο, τίθεται προς την ΕΕ,  το ερώτημα, αν στην Ελλάδα, ως ισότιμο μέλος αυτής, «επιτρέπεται» να λειτουργεί η δημοκρατία και να εφαρμόζεται η αρχή της λαϊκής κυριαρχίας. Φαίνεται, ότι η δημοκρατία και οι εκφάνσεις της λαϊκής κυριαρχίας είναι γι΄ αυτήν βαρίδια. Τις επικαλείται τυπικά και τις αποδέχεται μόνον όταν τη «βολεύει». Διαφορετικά, τις κατακεραυνώνει ως «δημαγωγία», «εθνολαϊκισμό», «νεοκομμουνισμό», εκμεταλλευόμενη την τρομοκράτηση και συνακόλουθα το φόβο που προκαλούν στην ελληνική κοινωνία, με τα οικονομικά μέσα και τους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς που το διεθνές, ευρωπαϊκό και ελληνικό σύστημα διαθέτουν.

Η διεξαγωγή δημοψηφίσματος, πέραν του ότι αποτελεί κίνηση στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης με τους ξένους δανειστές, συνιστά και δημοκρατική απάντηση στον εκβιασμό τους. Σημαίνει ανάκτηση του αυτεξούσιου της ελληνικής πολιτείας, επιβεβαίωση της λαϊκής κυριαρχίας ως συνταγματικής αρχής, που αναγνωρίζει τη συμμετοχή του λαού, άμεσα και χωρίς διαμεσολάβηση, στη λήψη αποφάσεων επί σημαντικών θεμάτων που αφορούν το παρόν και το μέλλον του. Συνακόλουθα δημιουργεί προϋποθέσεις εθνικής-δημοκρατικής ενότητας, διότι η απάντηση στο τιθέμενο ερώτημα είναι αυτονόητη-«όχι».    
Έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα και ανεξαρτήτως του πράγματι τιθέμενου δημοψηφισματικού ερωτήματος (επί του περιεχομένου της τελεσιγραφικής πρότασης των ξένων δανειστών) και του αυθαίρετου και ψευδεπίγραφου διλήμματος (ευρώ ή δραχμή), ο ελληνικός λαός καλείται να απαντήσει : Aν προκρίνει να είναι κυρίαρχος και ελεύθερος και, μέσω διαπραγματεύσεων και συμφωνίας - λύσης, να διαμορφώσει προϋποθέσεις για θεσμικό μετασχηματισμό και κοινωνικά δίκαιη παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας με διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής, ψηφίζοντας «όχι» ή αν προκρίνει να συνεχίσει να υφίσταται τα δεσμά «μνημονιακών» πολιτικών λιτότητας και ύφεσης, ψηφίζοντας «ναι».     
Η συγκυρία είναι κομβική για τον τόπο. Οι ξένοι δανειστές γνωρίζουν ότι η υπερψήφιση του «όχι», πέραν του ισχυρού συμβολισμού που θα εκπέμψει, εκ των πραγμάτων θα οδηγήσει σε άλλο πεδίο διαπραγμάτευσης, αφού θα ενισχυθεί η διαπραγματευτική θέση της ελληνικής πλευράς, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα πράγματα θα εξελιχθούν χωρίς δυσκολίες.
Ανεξαρτήτως των όποιων ενστάσεων μπορούν να εγερθούν για τη διαπραγματευτική τακτική και τις όποιες  αστοχίες της ελληνικής κυβέρνησης, η μέχρι πνιγμού οικονομική ασφυξία, οι απειλές, η τρομοκράτηση, ο φόβος, εν ολίγοις η «κήρυξη πολέμου» από τους ξένους δανειστές, όχι κατά της κυβέρνησης αλλά κατά του ελληνικού λαού, πρέπει να αποκρουστεί.
Ο ελληνικός λαός οφείλει να υπερασπιστεί εθνική κυριαρχία της χώρας,  τη δημοκρατία, την ιστορία και την αξιοπρέπειά του. 
«κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς, μην την εξευτελίζεις» 

 _______________
  * Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Αρκαδικό Βήμα" - Ιούλιος 2015 // αρ. φυλ. 266  

ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ